دوازده روز، شعله‌های آتش در آسمان ایران زبانه کشید؛ نه فقط به قصد ویرانی ساختمان‌ها، که برای شکستن اراده‌ی ملتی. اما اگر نتانیاهو گمان برد ایران را با موشک می‌توان به زانو درآورد، تاریخ به او آموخت که این سرزمین با خون شهیدانش امضا شده است، نه با جوهر ترس.

استراتژی علم و فناوری کشور مبتنی بر عملکرد امثال شهید شهریاری و شهید فخری‌زاده و به خصوص مدل فکری و عملی دکتر مهدی طهرانچی می‌تواند درس‌آموز برای سیاست‌گذاران این حوزه باشد.

دکتر محمدمهدی کامکار، رئیس انجمن صنایع شوینده، بهداشتی و آرایشی استان البرز، طی یادداشتی پیرامون ضرورت‌ها در راستای تحقق شعار سال مبنی بر سرمایه‌گذاری برای تولید، ضمن بیان چالش‌ها و راهکارهای این حوزه، بر لزوم تغییر رویکرد نظارتی و اصلاح سیاست‌های حمایتی و اجرایی در صنعت و تولید کشور تأکید کرد که در ادامه می خوانید:

دانشمندها، کاشف‌ها، مربیهای فوتبال، کمدینها و هنرمندها همه طناب باف هستند و طناب‌هایی را بافتند که آدمهای دیگر هم میتوانند سرش را بگیرند و با آن از داخل چاه بیرون بیایند.

متاسفانه مداحان سیاسی باعث شده‌اند که مراسم مذهبی در ایران رنگ و بوی جناح زدگی به خود بگیرد. مراسمی که سال‌ها توسط مردم برپا و اداره شده است.

احسان محمدی- روزهای «چه می شود؟» همچنان ادامه دارد. مردم مدام این سوال را از هم می‌پرسند. آنها که قصد خرید یا فروش خانه دارند این را از بنگاهی‌ها می‌پرسند، آنها که طلا دارند یا می‌خواهند دلار بخرند، آنها که قصد راه‌اندازی یک کسب و کار دارند، آنها که قصد مهاجرت یا ماندن دارند … همه

مذاکراتِ یک کشور وقتی به جایی می رسد که جهت گیری های سیاستِ خارجی آن، ریشه در توافق ها و تشکل های اجتماعی داشته باشد. به عنوان مثال، آلمان و فرانسه در جنگِ آمریکا علیهِ صدام مشارکت نداشتند. این تصمیم صدر اعظم آلمان یا رئیس جمهور فرانسه نبود بلکه احزاب و افکارِ عمومی آن ها