حمایت از رسانه‌های داخلی؛ ضرورتی فراتر از شعار

اکبرحیدری

در سال‌های اخیر، گسترش شبکه‌های اجتماعی و فعالیت رسانه‌های برون‌مرزی موجب شده میدان روایت‌سازی بیش از هر زمان دیگری رقابتی و بعضاً جهت‌دار شود. در چنین فضایی، رسانه‌های داخلی اگر از پشتوانه اقتصادی، حقوقی و حرفه‌ای برخوردار نباشند، به‌تدریج از مرجعیت خبری فاصله می‌گیرند و افکار عمومی ناگزیر به سمت منابع غیررسمی و بعضاً غیرقابل اعتماد سوق داده می‌شود.
از منظر امنیت اجتماعی و ملی، رسانه‌های داخلی نقش بی‌بدیلی در آرام‌سازی فضای روانی جامعه، مقابله با شایعات و تبیین واقعیت‌ها دارند. تجربه بحران‌های اجتماعی و سیاسی نشان داده است که هر جا رسانه‌های داخلی به‌موقع، شفاف و حرفه‌ای وارد میدان شده‌اند، هزینه‌های اجتماعی کاهش یافته و اعتماد عمومی تقویت شده است.
حمایت از رسانه‌ها به معنای محدودسازی یا نادیده گرفتن نقد نیست؛ بلکه برعکس، رسانه‌ای که از استقلال حرفه‌ای و امنیت شغلی برخوردار باشد، می‌تواند نقد منصفانه‌تری ارائه دهد و مسئولانه‌تر عمل کند. ایجاد نظام حمایتی شفاف، توسعه آموزش‌های حرفه‌ای، تقویت اقتصاد رسانه و حذف نگاه سلیقه‌ای، از مهم‌ترین پیش‌نیازهای توانمندسازی رسانه‌های داخلی است.
در نهایت باید پذیرفت که رسانه قوی، جامعه‌ای آگاه‌تر می‌سازد و جامعه آگاه، سرمایه‌ای ماندگار برای ثبات، توسعه و همبستگی ملی است. حمایت از رسانه‌های داخلی، سرمایه‌گذاری برای آینده کشور است؛ آینده‌ای که در آن روایت‌ها از درون جامعه شکل می‌گیرند، نه از بیرون مرزها!